O piątej po południu
środa, 18.05.2005

Reżyseria: Samira Makhmalbaf
Scenariusz: Mohsen Makhmalbaf, Samira Makhmalbaf

Gatunek: Dramat
Czas trwania: 90 min.

Występują:
Agheleh Rezaie - Noqreh
Abdolgani Yousefrazi - Ojciec
Razi Mohebi - Poeta
Marzieh Amiri - Leylomah

Obraz 22-letniej wówczas Iranki to pierwszy film zrealizowany w Afganistanie po upadku rządu Talibów pod koniec 2002 r. Jego bohaterką jest Noqreh, niewiele młodsza od reżyserki dziewczyna, która zapragnęła zostać prezydentem Afganistanu. Z początku jej cel traktowany jest przez wszystkich z przymrużeniem oka. Jednak z biegiem czasu ta niezależnie myśląca młoda kobieta, która opanowała do perfekcji sztukę omijania zakazów fanatycznie religijnego ojca, zyskuje zaufanie. Niestety, wkrótce nędza i tradycja robią swoje, odzierają ją z marzeń. Okazuje się, że w dzisiejszym Afganistanie dziewczyna może mieć nadzieję co najwyżej na przetrwanie.

Makhmalbaf w swoim filmie nie demonizuje fundamentalistów religijnych, próbuje ich zrozumieć. Noqreh wręcz ze współczuciem przygląda się ojcu, który po upadku Talibów w Afganistanie, staje się zupełnie bezradny. Afgańczycy wydają się narodem bardzo niepewnym swojej nowej tożsamości.

Oprócz kontrowersyjnego tematu, film zachwyca pod względem wizualnym. Porywające zdjęcia, przy akompaniamencie starannie dopasowanej muzyki, przyćmiewają zagadnienia społeczno-polityczne. Scena, w której dwie dziewczyny biegną pośród jałowej scenerii, Noqreh niosąca wodę przez ciemny tunel, gdzie stukanie jej zakazanych obcasów odbija się echem, czy też seria wyważonych, pogrzebowych zbliżeń pod koniec filmu - to wszystko mówi więcej niż tysiąc stron dialogów.